Zenzitdag o.l.v. Zenmeester Jeroen Witkam zaterdag 16 oktober 2010 in Conferentie Centrum "Samaya" Werkhoven
Teksten
Kuan Yin J. van Schagen
Kuan Yin, die ernstig, lief, gewoon maar doorgaat, met de vingerhoed de zeeén leeg te scheppen zonder bitterheid of ironie,
komt zo de zee eens leeg ? komt eens de zee zo leeg ?
Is dit misschien het enkel mogelijke enkel lieve antwoord, op het stompzinnig tarten van een cynisch demiurg, omdat geen ander antwoord rest, voor wie zo zuiver zonder boosheid is, zo zuiver weerloos en zo zuiver lief, als zij ?
Of heeft ze hoop, of weet ze soms, dat eens een echte God wordt geboren, uit haar vergeefse trachten ? Heeft zo haar eindeloos lijden dan toch zin, heeft haar verwachten grond, is het geen radeloosheid dan, niet enkel adel, dat zich bestendig offert, altijd weer ? Wordt eens misschien dan toch het goddelijk kind geboren dat verlost? Wanneer zij ongebroken en gelovend alle oceanen, geduldig duldend eindelijk zal hebben leeggeschept met haar vingerhoed ? Hoe ze dit kan ? Is zij zelf misschien dit allereerste kinderlijk beginnen ?
Marlou Ludwig
Kin-Hin
Woorden, losgelopen, vruchten van stilte, binnengesijpeld, bijeen gevoegd, versmolten, fibrerend doorheen mijn hoofd. Vormen, gedachten, beelden, zinnen, zij vallen uiteen, gedragen door de wind, zijn zonder begrenzing.
Marlou Ludwig
"Ik ben in helder aanwezig zijn, laat op het ritme van in en uit, lichaam en geest een worden met mijn stilste zijn, totdat de gong mij terug brengt in het zelfde nu".
Marlou Ludwig
"Balancerend op het scherpst van de snede, gedachten komen en gaan, in vol vertrouwen, zoekend naar evenwicht".
Marlou Ludwig
"Stilte,
Laat mij doorgronden wetend wie ik ben. Laat gaan mij voorbij mijn gedachten, laat overstijgen mij mijn emoties. Laat mij terugkeren in de werkelijkheid, ontdekkend eenvoud, de glans van het gewone, verwordend tot mededogende mens".
Marlou Ludwig
"Zitten in meditatie is als een overlevingstocht, diep vallend en weer opstaand, almaar door, van steen naar steen. Verwarde gedachten, hakkelende woorden en ZIJN op het scherpst van de snede. Het nieuwe licht aan de einder eindeloos ver, handrijkend dichtbij".
"De stilte betreden van het innerlijk zwijgen, is als gaan voorbij woorden en vormen".
"Het verstilde zwijgen kenmerkt de stem van het hart, toch rijkt haar geluid voorbij de verste verten".
"Wanneer ik loop breng ik mijn aandacht naar mijn voeten, en ben mij bewust dat ik loop. Wanneer ik in meditatie zit breng ik mijn aandacht naar mijn verstilde lichaam, en ben mij bewust dat ik zit. Wanneer ik inadem breng ik mijn aandacht naar de inademing, wanneer ik uitadem breng ik mijn aandacht naar de uitademing, en ik ben mij bewust dat ik BEN"
"Zitten, de handen in Mudra in de schoot, Zitten, zonder oordeel der dingen, er is geen zelfzucht, er is geen baat. Zitten".
